دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۷
شهود
امام صادق(ع) و چشم‌انداز نهادهای علمی ما
امام صادق (ع) به عنوان رییس مذهب تشیع در بین دوازده امام از جایگاه خاصی برای شیعیان برخوردار است. تدوین و تعلیم احکام و باورهای مذهب شیعه عمدتا با توجه به احادیث به‌جا مانده از امام ششم صورت گرفته است، اما جدا از اهمیت جعفر صادق(ع) از حیث تعلیم باورهای شیعی، تعامل وی با دیگر مذاهب اسلامی نیز از اهمیت خاصی برای شیعه امروزی برخوردار است.

مسلما از نگاه یک شیعه، هیچ یک از ائمه با توجه به علم و اشرافشان به تعالیم اصیل اسلامی و احکام شریعت، نیازی به تعامل علمی با رهبران دیگر فرق اسلامی نداشته اند.
 
از سوی دیگر امام صادق و دیگر ائمه، یقین داشتند که تشیع و پیروی از اهل بیت، یگانه مذهب اصیل و مورد تائید نبی اکرم(ص) است.
 
با توجه به این موارد، چگونه ممکن است پیروان دیگر فرق اسلامی، تمایل داشته باشند که در جلسات درس امام صادق(ع) حاضر شوند و بسیاری از تعالیم اسلامی را از وی فراگیرند؟ آیا شرکت در این جلسات، تبلیغی برای مذهب شیعه و تضعیف کننده پایگاه اجتماعی آنها در بین پیروان فرق اهل تسنن محسوب نمی شده است؟
 
شاید بهترین راه پاسخ یافتن برای این مسائل، پژوهش درباره روح حاکم بر جلسات علمی امام صادق(ع) است. آنچه در برخی اخبار و احادیث از خلق و خوی امام صادق (و نیز دیگر ائمه) در جلسات علمی دستگیر ما می شود، حکایت از این دارد که روح علمی حاکم بر این جلسات، حتی تا به امروز هم در بسیاری از دانشگاه ها و مراکز علمی اسلامی و غیراسلامی نظیر ندارد.
 
امروز با وجود تسهیل شیوه های تعامل، متاسفانه به دلیل نبود روحیه علمی و تاکید بر باورهای فرقه گرایانه در جوامع علمی اسلامی، شاهد تعامل سازنده بین این جوامع علمی نیستیم. نبود این روحیه موجب کم اعتبار شدن مراکز علمی در کشورهای اسلامی و ایستایی و کم تحرکی آنها خواهد شد.
 
نتیجه طبیعی این وضع این است که ظهور توانایی ها و استعدادهای نخبگان جوامع اسلامی هم جز در مراکز علمی بیگانه در جوامع غیراسلامی، امکان پذیر نباشد. امام صادق(ع) امروز بهترین الگو برای مدیریت و برنامه ریزی آینده جوامع دانشگاهی ماست، تا به وضعی برسیم که حتی نخبگان بیگانه و غیرهم کیش ما نیز برای ظهور استعدادها و توانایی های خود، مایل به حضور در نهادهای علمی کشورهای اسلامی باشند.
 
مدیریت ها و نظارت های سیاست زده، فرقه گرایانه و تعصبات غیرعالمانه همواره همراه با ترس و هراس از حضور اندیشه ها و افکار غیررسمی در مراکز علمی، نه عاقلانه است و نه مطابقتی با الگوی نهاد علمی شیعی دارد.
 
افق دانشگاه آرمانی در جامعه اسلامی، دانشگاهی است که زینت جامعه اسلامی است؛ به نحوی که حتی نخبگان بیگانه، آرزوی نفس کشیدن در فضای آن را داشته باشند.

*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
آخرين عناوين
پربازديدها
پربحث ترین ها